Się nie warto przejmować. W sensie ile kilo więcej. Ani spinać dupy, że od styczna będę ćwiczyć.
Bo po to są święta, żeby sobie folgować.
I warto zadbać, żeby to folgowanie nie zaowocowało w bliższej lub dalszej przyszłości otyłością, cukrzycą i podobnymi atrakcjami.
Praca w kuchni a dieta, waga, odchudzanie, zaburzenia odżywiania.
Temat, który znam o wiele lepiej niż bym chciał. Tym bardziej że u mnie zaburzenia odżywiania są częścią depresji.
I powstaje efekt synergiczny z pracą kuchni.
Podczas pracy w kuchni twój mózg jest cały czas bombardowany mnóstwem bodźców związanych z jedzeniem.
Widokiem zapachem, smakiem, bo musisz próbować. Zawsze się dziwiłem jak można podawać dania, których się nie próbuje, ale teraz już mnie to nie dziwi.
Sprawdzacie etykiety podczas zakupów?
Przepisy jasno określają co ma znaleźć się na etykiecie. Skład, w kolejności od głównego składnika, wartości odżywcze. Raczej nie ma takich, którzy by to negowali, a wiele osób, choćby unikających cukru, alergenów czy liczących kalorie bardzo się cieszy z tego obowiązku nałożonego przez prawodawcę.
A w knajpie? Jak często takie przejrzyste i wyczerpujące dane pojawiają się w menu restauracji?
W praktyce dobrze jest, jak dania mają podane składniki z podkreśleniem alergenów.
Dzisiaj aktywność na poziomie 700 kalorii z aktywności i ponad 11 tysięcy kroków. (8,5 kilometra). Prawie godzina aktywności treningowej, podczas której spaliłem 320 kcal. O godzinie 5 piłem kawę. Od kilku dni wstaję bardzo wcześnie. Co mi bardzo odpowiada, lubię taki cykl dobowy, najlepiej wtedy funkcjonuję. Na ten moment (jest 18.00) mam łączne zapotrzebowanie kaloryczne na dziś prawie 2700 kalorii a zjedzonych mam 2 tysiące (w tym kawałek ciasta) i 92 g białka..
