Wegańskie prawo w Indiach

Indyjski Urząd ds. Bezpieczeństwa i Standardów Żywności (FSSAI) wprowadził regulacje tyczące się wegańskich produktów spożywczych. Przepisy definiują czym jest żywność wegańska i jak ją oznaczać.
Według nowego prawa produkt wegański to taki “który w ogóle nie zawiera produktów pochodzenia zwierzęcego” Również proces produkcyjny musi być wolny od produktów pochodzenia zwierzęcego. Żywność taka nie może też być testowana na zwierzętach. Opakowania produktów wegańskich mają uwidaczniać wegański charakter żywności i być oznaczone specjalnym logo. Co ważne, te same regulacje tyczą się produktów importowanych.
W Indiach istnieje już od dawna oznaczenie produktów wegetariańskich (zielone kółko) a wegetarianizm jest częścią indyjskich tradycji kulturowo-religijnych. Religie dharmiczne, dominujące na subkontynencie co najmniej zalecają ograniczenie jedzenia mięsa. Liczbę wegetarian szacuje się na około 1/3 ludności Indii.  
Wegańskie produkty z seitana czy z tofu są w Azji częścią kuchni od setek lat, a ze względu na częste występowanie nietolerancji laktozy w niektórych krajach, dieta wegetariańska była niejednokrotnie, de facto dietą wegańską jak np. w przypadku kuchni buddyjskich mnichów w Korei.
Azjatyckie kraje przodują w produkcji  zamienników roślinnych, pisałem tu kiedyś o OsomeEgg, wegańskim “jajku na twardo” wprowadzanym na rynek przez firmę z Singapuru. Podobnych przykładów jest więcej.
Kraje azjatyckie dziś są w wielu dziedzinach innowatorami i wzorami. Również demokracji.  W jakim kraju wyniki wyborów są znane następnego dnia po głosowaniu? Nie, prognozy ale ostateczne wyniki. A w jakim kraju posadzono do więzienia głowę państwa? W jakim kraju wsadzono do więzienia kierownictwo wielkiego koncernu za utrudnianie działalności związkowej? Od analogów mięsa po demokrację możemy, a właściwie powinniśmy się uczyć od Ciapatych.

Ps. odpowiedź na pytania o kraje to Indie, Korea Płd. i Korea Płd.
Jeszcze dodajcie Japonię, która opiera swoją politykę monetarną na MMT