Thich Nhat Hanh

Wczoraj w o północy czasu lokalnego, w swojej świątyni w Wietnamie, odszedł do paranirwany Thich Nhat Han, jeden z najbardziej znanych i szanowanych Nauczycieli buddyjskich, znany ze swojego zaangażowania w działność społeczną, twórca pojęcia “buddyzmu zaangażowanego” i ojciec duchowy mindfulnes. Przyjaciel Thomasa Mertona, który nazywał go swoim bratem. Przyjaciel i współpracownik Martina Luthera Kinga, któRy zgłosił go do Pokojowej Nagrody Nobla, pisząc do Komitetu Noblowskiego “Nie znam nikogo godniejszego Pokojowej Nagrody Nobla niż ten łagodny mnich z Wietnamu”. Miał 95 lat.
Thai (jak był niekiedy nazywany) swoją drogę rozpoczął gdy w 1963 roku powrócił do Wietnamu ze Stanów Zjednoczonych, gdzie był wykładowcą na wyższej uczelni by pomagać ofiarom wojny wietnamskiej. Zakładał szkoły i szpitale, wspomagał ofiary wojny nie pytając nikogo po której jest stronie. Ta aktywnośc dla Niego i jego Sanghi nie była czymś różnym od praktyki Dharmy a jej integralną i bardzo ważną częścią.
Uczestnik paryskiej konferencji pokojowej, gdzie reprezentował wietnamskich buddystów. Po konferencji wietnamski rząd zakazał mu powrotu do kraju. Od 1982 mieszkał na południu Francji w założonym przez siebie ośrodku-wiosce Plum Village na południu Francji.
W roku 2014 Mistrz doznał cieżkięgo wylewu, po którym nie wrócił już w pełni do zdrowia. W 20198 roku wrócił do Wietnamu (zakaz powrotu do kraju został zniesiony przez władze w 2005 roku) by spędzić swoje ostanie dni w swojej głównej świątyni w Hue.
Jego niesekciarskie i odrzucające kwietyzm podejście było i jest inspiracja tysięcy, nie tylko buddystów, do zaangażowania w zmienianie świata w lepsze miejsce. Ważnym elementem jego Nauk było podkreślanie znaczenia “współzależnego powstawania”, nie tylko w jego mistycznym znaczeniu ale też, a może przede wszystkim podczas naszych codziennych i niecodziennych działań. I jako antidotum na to co inny Nauczyciel Chongyam Trungpa nazwał “duchowym materializmem: czy też egoizmem. Postawy wciąż nie tak żadkiej wśród buddystów i powszechnej w środowiskach nju ejdż i rozmaitych “rozwojowców”. Skupienia wyłącznie na osobistym rozwoju i obojetności na cierpienia świata. W buddyzmie podkreślamy bardzo mocno, ze naszym celem nie jest własne, egoistyczne (chociażby na zewnątrz najbardziej uduchowione) szczęście i Oświecenie a dobro wszystkich istot. Na drodze Mahajany ślubujemy uwolnić wszystkie istoty od cierpienia i uczynić wszystko dla ich doczesnego i absolutnego szczęścia.
To pozostaje Jego najważniejszą spuścizną. Czwarty Obrót Koła Dharmy "buddyzm zaangażowany". Niesekciarski ruch angażujacy buddystów z całego świata w aktywność społeczną, wprowadzający medytacyjny wgląd i nauki Buddy do wyzwolenia od politycznego, ekologicznego i ekonomicznego cierpienia i niesprawiedliwości. Inspiracją dla Thaya był Buddyzm Humanistyczny, ruch reform zapoczątkowany przez Taixu i Yinshun w Chinach w początrkach XX stuklecia, a później rozwijany na Tajwanie przez Yen Cheng i Hsing Yun .
Spuściznę tę i jej niesekciarskie podejście kultywują na całym świecie organizacje takie jak the Buddhist Peace Fellowship, the International Network of Engaged Buddhists, Zen Peacemakers, prowadzony przez Roshi Bernarda Glassmana, the Benevolent Organisation for Development, Health and Insight, Garden Relief Projects, the UK's Network of Buddhist Organisations czy Buddhist Global Relief.
Przez kilka lat miałem wielkie szczęście i zaszczyt dołożyć swoją skromną część do tego dzieła działając pod szyldem Stowarzyszenia Milinda, niesekciarskiego religijno-społęcznego stowarzyszenia w którym min. organizowaliśmy sprzątanie Rezerwatu Wyspy Zawadowskiej i świąteczne spotknia międzyreligijne.
„Zapraszamy naszą globalną duchową rodzinę, aby poświęciła kilka chwil na wyciszenie, aby powrócić do naszego świadomego oddechu, gdy razem trzymamy Thay w naszych sercach w pokoju i pełnej miłości wdzięczności za wszystko, co ofiarował światu”.

Podoba Ci się ten tekst? Chciałbyś więcej tego typu materiałów?
Wesprzyj to co robię i ciesz się bonusami dla patronów bloga