Płatki owsiane są bardzo dobrym dodatkiem do deserów, dodają białka i błonnika i obniżają indeks glikemiczny deseru, co jest profilaktyką dla cukrzycy i insulinoodporności.

Obecnie używam musli z płatków owsianych, z dodatkiem cornflakes i kawałków czekolady. Użyjcie do tego deseru takie jakie macie, a w ostateczności po prostu płatków owsianych. Możecie też dodać np. posiekanych migdałów czy orzechów, skorki pomarańczowej

Możecie dodać jeszcze inne składniki, u mnie to były siekane orzechy laskowe, kawałeczki masła kakaowego i pokrojone drobno suszone morele.

Możecie dodać, jeśli macie jakiegoś smakowego oleju np. sezamowego czy arachidowego (moje ulubione) ale tez np. z orzechów włoskich czy migdałów.

Wszystkie składniki mieszamy odkładnie i odstawiamy na pół godziny.

Podstawą tego deseru jest pasta z daktyli i płatki owsiane. Te składniki są tym, co ten deser zlepia.

Dobrze, jeżeli jest więcej różnych składników, ale nie może być za dużo objętościowo, bo kule nie będą się nam lepić.

Potem kręcimy, większe czy mniejsze kulki, według upodobań.

I to właściwie wszystko… ale nie całkiem.

Takie kule są już same w sobie świetną słodką przekąską, ale jeżeli ma to być „deser” par excellence to warto go jeszcze wzbogacić o jakiś element.

Tutaj użyłem sosu czekoladowego. Najprościej jest rozpuścić czekoladę w mleku kokosowym (albo innym. ja po po prostu kocham mleko kokosowe, jak Niemcy pervitin). Nie potrzebujecie specjalnego naczynia do kąpieli wodnej ani trzymać miski z czekolada nad wrzątkiem. Minimalny płomień, albo 1 na kuchence elektrycznej, mały dobry garnczek z grubym dnem i czujność. Pilnujcie, żeby się to nie zaczęło przypalać, mieszajcie cały czas.

Pamiętajcie, że sos, gdy będzie potem stygnął będzie gęstniał.

Do sou możecie dodać jeszcze jakiś inny składnik. Sięgnąłem po owoc, który mi się poniewierał w lodówce i zdecydowanie domagał sie użycia.

Pamiętajcie, zawsze planując posiłek, żeby popatrzeć w lodówce, czy szafce czy tam coś com cytując Poetę, nie „wręcz skacze do oczu, aby być zjedzonym”. I tak skakało mango.

Polecam dojrzałe, miękkie mango jako składnik słodzący deserów. Przy czym często mango przyniesione ze sklepu jest niedojrzałe i niedobre. Tak naprawdę dobre i tak naprawdę dojrzałe mango, podobnie jak wiele innych owoców tego typu, można zjeść tam, gdzie rosną. Ponieważ dojrzałe nie przetrwałoby podróży do sklepów w Europie czy Ameryce Północnej. Więc twarde mango przyniesione ze sklepu trzeba zostawić na wierzchu aż zmięknie.

Tu mocno dojrzałem mango stało sie obok czekolady podstawowym składnikiem sosu, mleko kokosowe było bardziej dodatkiem.

Sos wylałem na spód, żeby można było zjeść kule biorąc do ręki i maczając w sosie. Oczywiście można polać z wierzchu.

Już po tym jak zacząłem ten deser robić regularnie, dla moich gości uświadomiłem sobie, że jest to coś podobnego do bajaderki.

Rdzennie polskiego, sprzed stu lat ciastka zero waste.

Równo stu lat, bo pierwszą bajaderkę upiekli cukiernicy bracia Gajewscy około roku 1922 przy ulicy Chmielnej 47 w Warszawie (dobry powód, żeby jechać do Warszawy, zobaczyć miejsce, gdzie była cukiernia Gajewskich, odkrycie nowego dana ważniejszym jest wszak dla ludzkości niż odkrycie nowej gwiazdy).Upiekli z odpadków.

Nazwę prawdopodobnie wzięli od granej w warszawskiej operze w 1921 roku operetki „Bajadera”.

W ówczesnej Warszawie w cukierniach można było kupić „sucharek”, trochę słodki odpowiednik bułki tartej, okruchy, resztki, odpadki z produkcji cukierniczej.

Bracia Gajewscy wpadli na pomysł, aby te odpadki uczynić podstawą nowego ciastka.

Zero waste i model biznesowy dający zysk bez wydatków na surowiec, wysokich w branży cukierniczej i gastronomicznej.

Wówczas jeszcze bajaderka była prostokątna, robiona w specjalnych metalowych skrzyniach, do których wsypywano wszelkie ścinki, okruchy z produkcji, mieszano z kremem na bazie masło, dolewano rumu, układano na kruchym spodzie, a na wierzchu smarowano kremem i ciemną czekoladą. Czyli, jakoś intuicyjnie, mój pomysł dodania sosu czekoladowego był nawiązaniem do klasyki

Podobno te pierwsze bajaderki były szczególnie ulubione przez warszawskich studentów, którzy jadali je zamiast obiadu.

Cała historia jest jeszcze jednym przyczynkiem, do tego, że całe to zero waste nie jest niczym nowym, tylko czymś, co w kuchni (zwłaszcza biednej i w czasach kryzysów) praktykowano od zawsze, a co przez hiperkonsupcję i hiperprodukcję utraciliśmy i co teraz usiłuje się nam za ciężkie nieraz pieniądze sprzedać, jako panaceum na światowe problemy, a co w tym wydaniu jest jeszcze jedną statusową grą klasy średniej.

Nie dajcie się nabrać. Lepiej zapytajcie babcię jak zrobić bajaderkę.

Podobał ci się ten artykuł? Chcesz więcej podobnych? Wesprzyj mojego bloga

Moje media społecznościowe

SKŁADNIKI:
300 ml mleka kokosowego
2-3 łyżeczki cukru
2 g agaru
1 łyżeczka soku z imbiru (opcjonalnie)
morele z puszki
owoce do ozdobienia

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:
Do mleka kokosowego dodajemy cukier sok imbirowy (lub plasterek, dwa świeżego imbiru) i zagotowujemy na małym ogniu.
Agar dokładnie rozpuszczamy w 2-3 łyżkach gorącej wody i pomału wlewamy do mleka, cały czas mieszając. jest ważne, żeby dokładnie to rozmieszać, żeby nie było żadnych grudek agaru.
Gotujemy dwie minuty na małym ogniu. Odstawiamy garnek na kila minut, ze by się mleko trochę schłodziło
W małych szklanych miseczkach układamy zewnętrzną stroną do góry morele, jedna na drugiej tak by po nalaniu mleka z agarem wystawały robiąc wrażenie żółtka.
Zalewamy agarem. Odstawiamy do wystudzenia.

WARIANTY:
W drugiej wersji deseru mleko z agarem wlewamy do jakiegokolwiek naczynia a po zastygnięciu kroimy dość drobno. Układamy jak widać na zdjęciu
Zamiast morelek można użyć brzoskwiń z puszki, tyle że wtedy potrzebujemy większych miseczek i więcej mleka kokosowego

UWAGI:
Zwróćcie uwagę czy macie agar czy agartynę, mieszankę o dużo mniejszej sile żelującej.
Dodatek imbiru (albo chili) jest opcjonalny, ja lubię przełamać słodki smak czymś ostrym albo kwaśnym.
Ilość cukru jest zależna od waszych upodobań smakowych, moja wersja byłaby zapewne dla wielu osób za mało słodka

SERWIS:
Podajemy ozdobione owocami, orzechami, bakaliami, co nam przyjdzie do głowy. Dobrze, żeby garnir dodawał nowych kolorów. Ja użyłem pokrojonej dość drobno truskawki i musu z kiwi (zagęszczonego guarem)

Czy mleko kokosowe jest legalne?
Taka mnie myśl naszła przy pisaniu tej receptury. Niedawno lobbyści branży mlecznej doprowadzili do zakazu w używania w Unii Europejskiej nazw mleko, ser, śmietana, itp. dla produktów mlecznych.
Zakazu dość absurdalnego dla każdego kto zna choćby polska tradycje kulinarna w której na stołach królowało mleko migdałowe (a u biedniejszych konopne) i ser z migdałów. Obowiązujący do w Polsce początków XIX wieku restrykcyjny post zakazywał spożywania nie tylko mięsa ale też też wszyskich produktów pochodzących od zwierząt lądowych czyli, mleka, masła, śmietany, jaj, sera. Podobnie restrykcyjny był; post na wschód od Polski, do dziś na Ukrainie określenie “postny” oznacza w praktyce wegański.

Podoba Ci się ten przepis? Chciałbyś więcej tego typu materiałów?
Wesprzyj to co robię i ciesz się bonusami dla patronów bloga

No i z rozrywek to pozostaje mi głównie wycieczka na Wochenmarket do Schneverdingen.

Uwielbiam takie bazarki (jak się mówi w Warszawie), gdzie można kupić różne lokalne specjały i produkty bezpośrednio od producentów i rolników, nierzadko też fajnie o nich porozmawiać. Czasami zdarzają się prawdziwe rarytasy jak np. na bazarze Hale Banacha gdzie można czasami w sezonie kupić skorpiona. Nie tego pajęczaka a jedną z ekstremalnych odmian chili. Tylko dla twardzieli.

W lokalnej metropolii taki lokalny targ od trzydziestu lat odbywa się w czwartki rano, od 8 do 13, naprzeciwko ratusza. Ze stoiskami jest bardzo różnie. Najwięcej i najciekawiej było w grudniu.

W tym tygodniu nie było nic specjalnie ciekawego. Zaopatrzyłem się jedynie w chleb z lokalnej małej piekarni

W 3 różne chlebki:

Kromki to chleb z morelami, orzechami laskowymi, figami, żurawiną… RE-WELA-CJA. Uwielbiam łączenie słodkiego z wytrawnym, słonym, ostrym. ten chleb jest idealny w tej roli

Wyżej z lewej strony-klasyczny razowiec. To czego oczekujemy po razowcu. Zwarty, lekko wilgotny. Klasyka.

Z prawej. Posypany makiem chlebek z żurawiną. tego jeszcze nie jadłem. Sadząc po dwóch które spróbowałem, będą powody do mruczenia.

A wy jakie chleby najbardziej lubicie?