SKŁADNIKI:
1 puszka czerwonej fasoli (lub taka sama ilosc fasoli gotowanej)
1 por, biała część ok. 60g
1 jabłko ok 100g netto
100 g tofu
50 majonezu liknk
50 g jogurtu łubinowego lub innego
sok z cytryny

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:
Fasole z puszki odsączamy. Odciek zostawiamy, możemy użyć go do produkcji majonezu z tego przepisu
Por kroimy wzdłuż i potem na półplasterki
Jabłko obieramy i ścieramy na tarce na grubych oczkach
Tofu ścieramy na tarce.
Mieszamy wszystkie składniki, dodajemy majonez, jogurt. Dokładnie mieszamy, doprawiamy czarną solą i sokiem z cytryny
Odstawiamy do lodówki na min. pól godziny

WARIANTY:
Jak każda prawie sałatka i ta jest robiona na zasadzie przejrzenia co mam i co trzeba już zużyć. I posiada mnogość ogromną wariantów.
Dobrze się w niej sprawdzą rodzynki, szuona żurawina czy suszona porzeczka.

UWAGI:
Użyłem tofu naturalnego, ale bardzo dobrze będzie tu również pasować tofu wędzone

SERWIS:
Podajemy z pieczywem, grzankami.
Możemy też do samej sałatki doda ryż, wówczas podajemy już bez pieczywa. Sałatka sprawdzi się też na talerzu czegoś mezze czy przystawek

Jak skomponować punkową sałatkę, z resztek i tego na czym nam zbywa czyli 8 reguł komponowania sałatek jak 8 ramion gwiazdy chaosu

1, Różnorodność składników.
Duża część uroku sałatek polega na tym, że są to potrawy zawierające różne smaki, tekstury i kolory. Powiedzenie, że im więcej różnych składników tym lepiej byłoby przesadą. Ale niewielką

2. Tekstura.
Dobrze jeśli sałatka zawiera jakiś chrupki składnik Tak jesteśmy ewolucyjnie uwarunkowani, że chrupiące lepiej nam smakuje a samo chrupanie pobudza ośrodek przyjemności w mózgu. Tu takim składnikiem jest por.

3. Zrownoważenie smaków.
Słodki, kwaśny, ostry, słony. Dobrze jest dać jakiś słodki składnik (tu jest to jabłko), kwaśny to oczywiście sok z cytryny (ale doskonałym i częstym składnikiem jest musztarda), ostrości dodaje por.
Oczywiście można zmieniać składniki dla poszczególnych smaków.
Słodyczy mogą dać np. rodzynki, suszona żurawina, ananas. Ostrości może dodać cebula, chili (jak ktoś lubi naprawdę ostro) czy musztarda. Która też dodaje smaku kwaśnego ale również cytryna, limonka a nawet dobry smakowy ocet.

4. Tłuszcz. No nie da się bez.
Ja stosuję zazwyczaj majonez pół na pól z jogurtem, żeby zmniejszyć kaloryczność, ale całkiem bez się nie da.
Jak mawiają starzy szefowie kuchni “tłuszcz to nośnik smaku”. Oczywiście nie musi być to majonez. Możemy zrobić prosty sos do majonezu z olejem, sokiem z cytryny, ewentualnie musztardą i cukrem lub innym słodziwem. Bardzo lubię używać syropu klonowego który dodaje swoją nutą smakową oprócz słodyczy.

5. Potrzebujemy składnika białkowego
Tutaj są to fasola i tofu. Możemy użyć tempehu, cieciorki czy innych strączków. Bardzo dobry jest zielony groszek (jeden z podstawowych składników królowej sałatek, polskiej sałatki jarzynowej, nieco podobnej do rosyjskie sałatki Olivier, i nią inspirowanej ale lepiej nie mówcie tego Polakom. Mogą nerwowa zareagować na sugerowanie koneksji z Rosją)

6. Sezonowanie.
Słowo oczywiście słowo “sezonowanie” jest użyte na wyrost ale to istotna kwestia.
Klasyczne sałatki majonezowe i inne, z reguły po przygotowaniu trzeba odstawić do lodówki aby się “smaki przegryzły”, nawet na kilkanaście godzin.
Ale uwaga. Są też sałatki jakie podajemy zaraz po przygotowaniu, nie są one raczej łączone z majonezem a polewane olejem czy jakimś sosem sałatkowym np. z oleju, soku z cytryny i przypraw.

7. Dokładne wymieszanie.
Niby banał ale fundamentalny, Wszystkie składniki sałatki trzeba dokładnie wymieszać.

8. Węglowodany.
W klasycznej polskiej sałatce jarzynowej podstawą są warzywa korzeniowe-marchew, seler, pietruszka, ziemniaki. Możemy zastosować warzywa korzeniowe, ryz, makaron a nawet chleb. W jednej z najwspanialszych sałatek świata libańskiej tabbouleh używa się kaszy bulgur.

Oczywiście te 8 reguł to nie jest tablica świętych przykazań, można i nawet należy je przekraczać. W tabbouleh nie ma składnika białkowego, w mojej sałatce nie ma węglowodanowego.
Kuchnia to nie apteka to scena gdzie chef komponuje swoją smakową muzykę, nieraz improwizując, łącząc różne style i smaki a przepis traktując jak punkt wyjścia, partyturę do własnej interpretacji. This is PUNK! Kulinarne kolaże. Podrzyj, wyrzuć, użyj jeszcze raz, użyj tego co masz pod ręką.
Kwestionuj wszystko a najbardziej samego siebie i to co robisz w kuchni. Szukaj zawsze czegoś nowego. I dobrze się tym baw..

Stay Rude! Rude Kitchen!

Podobał ci się ten przepis? Chcesz więcej podobnych? Wesprzyj mojego bloga

Moje media społecznościowe

No nie musi. Ale musi być smak. Musi być umami i parę jeszcze elementów smakowo-odżywczych. I nie musi to być wtedy naśladowanie smaków i tekstur dań mięsnych czy rybnych ale tworzenie nowych.

To danie czy dania a przede wszystkim stanowiąca ich podstawę mieszanka jest właśnie elementem takiego podejścia. Stworzenia smaku który będzie się “morsko” kojarzył. Dodatkowym ciekawym efektem jest tu kolor. Spirulina, zależnie od odmiany barwi na różne odcienie od zielonego do niebieskiego. Zafascynowałem się tym już jakiś czas temu, kiedy w Hamburgu wypiłem niebieskie smoothie ze spiruliną. A ten kolor zielono-niebiesko też się z morzem kojarzy, prawda?

Mieszanka morska

5 gram morszczynu

1 płat nori

5 gram wakame

10 g spiruliny

Mielimy razem w młynku, możliwie drobno.

Sałatka wersja podstawowa

1 puszka cieciorki (lub taka sama ilosc ciecirorki gotowanej

1 łyżka oleju lnianego

1 łyżeczka mieszanki morskiej

1 łyżeczka soku z limonki lub cytryny

sól drobnoziarnista (najlepiej)

Mieszamy dokładnie, ewentualnie jeszcze doprawiamy limonka, solą olejem i mieszanką

To jest najprostsza wersja sałatki morskiej.

Można do niej dodać np. jabłko i pora.

Można też cieciorkę rozgnieść widelcem czy praską do pure, podać na kanapce lub grzance. Z drobno posiekaną cebulka na wierzchu. Na przykład

Ciągle jeszcze używam różnych produktów jakie mi zostały po wyjeździe gości. Zostało mi jakoś tak np. około 1,5 chleba i jadłem przez kilka dni głownie grzanki. Został mi seler naciowy. Znalazłem też w moim osobistym skarbczyku dziewicy zapomnianą puszkę wegan-tuńczyka. Takie produkty się pojawiły jakoś nie tak dawno i bardzo mnie to ucieszyło bo akurat tuńczyka w puszce lubiłem . Chociaż generalnie, po okresie zachłyśnięcia, po przyjeździe do Niemiec w 2019 roku, kiedy w Polsce nic nie było w sklepach dość rzadko kupuje takie produkty. Zazwyczaj, żeby przetestować coś nowego czy jako convience, jakieś wegańskie kiełbaski, tortellini. Lubie tez wegan tuńczyka w puszce.

I do sałatki te ten wegan tuńczyk był punktem wyjścia ale uznałem, ze go jest za mało a chcę zrobić coś co mi starczy na kilka dni. W efekcie, moim zdaniem z ostatecznego przepisu można usunąć “tunvish”, który jest tu chyba najdroższym składnikiem, co szczególnie obecnie ma duże znaczenie.

Przepis podaję w takiej wersji jak powstał, z tunvish bo raczej nie będę go robił kolejny raz, żeby przetestować bez tego elementu i i zachęcam do modyfikacji. Na przepisy kulinarne nie istnieją prawa autorskie. Niestety

Jakby istniały to ja bym i tak publikował na licencji creative common jak w obecnie

SKŁADNIKI:

cieciorka z przyprawami z przepisu bazowego

1 puszka wegańskiego tuńczyka (140 g) opcjonalnie

3 łodygi selera naciowego (120 g)

50 g żurawiny suszonej

100 g ogórków konserwowych

100 g zielonych oliwek bez pestek

150 g majonezu z tego przepisu

100 gram jogurtu łubinowergo (lub innego)

1 łyżeczka (5 gram) mieszanki morskiej

sok z cytryny

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:

Do przygotowanej wcześniej cieciorki dodajemy tuńczyka wegańskiego (opcjonalnie) i pokrojonego w półksiężyc selera naciowego, razem z liśćmi, żurawinę, pokrojonego w półplasterki ogórka

Oliwki kroimy na pół (mniej więcej ale duże kawałk)i.

Dodajemy majonez, jogurt, doprawiamy sokiem z cytryny i mieszanką morską

Większość osób obiera selera naciowego. Moim zdaniem nie jest to konieczne Jeżeli selera gotujemy to nie ma potrzeby, a jeśli używamy surowego, jak w tym przepisie, to chrupiąca lekko skórka wzbogaci nam teksturę dania.

Do takiej sałatki dobrze jest dodać coś słodkiego. Tu użyłem żurawiny, jakiej mam otwartą dużą paczką. Sięgajcie najpierw po produkty starze, z krótszą datą, z paczki która już jest otwarta. To tez sposób na ograniczenie marnowania żywności

Ale zamiast żurawiny możecie śmiało użyć rodzynek, ananasa, jabłka czy gruszki.

Element kwaśny to ogórki konserwowe. Niemcy, pałający wielka miłością do kiszonej kapusty, nie znają w ogóle kiszonych (ani małosolnych) ogórków, więc konserwowe.

Tu ogórka pokroiłem w półplasterki, podobnie do kształtu selera naciowego.

WARIANTY:

Jak pisałem powyżej sałatka powstała trochę z potrzeby zużycia resztek, trochę z checi pobawienia się smakami.

I tak ją możecie traktować zmieniając skład. Używając różnych kiszonych czy piklowanych warzyw, różnych składników słodkich. Tak naprawdę to po prostu kierując się tym co mamy do zużycia. Sałatki i zupy to najlepsze potrawy resztkowe

Do tej sałatki będą też pasować, jak w ogóle do smaków morskich, kapary.

Cennym dodatkiem i smakowo i ze względu na zawartość żelaza będzie natka pietruszki. a w sezonie młoda pokrzywa

UWAGI:

W sałatce użyłem prócz majonezu jogurtu. Staram się ograniczać majonez ze względu na jego kaloryczność, natomiast nie każdy jogurt tu będzie dobry, musicie potestować sami. Ja używam, niedostępnego w Polsce jogurtu łubinowego. Powinien być jogurt o wyrazistym kwaskowatym smaku, gęstej konsystencji.

Pamiętajmy też, że są różne rodzaje spiruliny i w zależności od tego będzie się różnił kolor sałatki

SERWIS:

Można podać z pomidorkami koktajlowymi, które się bardzo fajnie kolorystycznie zakomponują, z grzankami (abo na grzance)

WARTOŚCI ODŻYWCZE:

z przepisy wychodzą 4 porce po około 250 g

na porcję przypada 40 kcal

10,5 g białka

27 g tłuszczu (majonez)

27 g węglowodanów

Jestem, jak o tym tak teraz myślę, zawiedziony brakiem takich propozycji, takich smaków, czy to w wegańskich knajpach czy na wegańskim Weinachtsmarkt w Hamburgu, a z drugiej strony brakiem wchodzenia z taka regionalną ofertą na szerszy rynek. Wiecie, Hamburg, Morze Północne, tutaj ryby to tradycyjna kuchnia i to zapewne, i na stołach bogaczy i biedoty.

Ale też jakoś nie trafiłem na wegańskie dania regionalne, jak choćby roślinne wersje jarżmuzu na gorąco, którego wersja z mięsem jest jednym z głównych punktów tutejszych Weinachtsmarkt.

W tej kwestii polskie, a przynajmniej warszawskie knajpy, imprezy wegańskie są ciekawsze. Ostatnio jadąc do Hamburga i szukając wege knajpy miałem takie “qffa, znowy azjatyckie”. W Hamburgu jest ogrom knajp z wegańską kuchnią azjatycka i niemal nic innego. A bardzo chętnie zjadłbym wegańskie czy roślinne wersje tradycyjnych dań regionalnych. Czy coś podobnego jak to, o czym myślałem jeszcze w Warszawie, lokal z roślinną kuchnią, street foodem i casual z różnych kontynentów. Niemcy by pewnie reprezentował Currywurst i Kartoffelsalat

Trochę taką kuchnię staram się tworzyć. W tych zresztą warunkach jakie mam to generalnie jest to poziom dobrej stołówki, taki casual i czasami street food, jak wtedy kiedy podałem podpłomyki z guacamole. Jedlibyście?

U nas w gastro najlepszą motywacją do dobrej pracy jest dobry napiwek. jeżeli podoba ci się, to co piszę zostaw mi napiwek

Trochę się czuję jak facet z tego starego dowcipu

-panie doktorze, wszyscy mówią, ze jestem nienormalny, bo bardzo lubię naleśniki

-W tym nie ma nic nienormalnego, tez bardzo lubię naleśniki

-to zapraszam do mnie, mam dwie szafy naleśników

No ja dwie szafy fasoli. I trzecią sojowiny

SKŁADNIKI:

1 puszka fasoli Kidney

1 biała część z jednego pora (100 g)

50 g suszonej porzeczki (patrz WARIANTY)

100 g kiszonego ogórka

100 g majonezu (najlepiej z tego przepisu)

50 g jogurtu(u mnie sojowego)

10-20 g ostrej musztardy

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:

Białą część pora przekrawamy wzdłuż i kroimy na półplasterki.

Fasole odsączamy. Odsączoną aquafabę możemy wykorzystać do zrobienia majonezu.

Ogórka kroimy w średnią kostkę.

Mieszamy fasolę, pora, porzeczkę, ogórka z majonezem i jogurtem, doprawiamy musztardą i zostawiamy do “przegryzienia” przynajmniej na kilka godzin a najlepiej do następnego dnia.

WARIANTY:

Może być trudno kupić suszoną porzeczkę, łatwym do kupienia zamiennikiem do jest suszona żurawina. A można pokusić się o eksperymenty z innymi suszonymi owocami lub świeżym dojrzałym lub puszkowanym ananasem. Ciekawe może być też użycie słodkiego jabłka lub gruszki.

UWAGI:

Tutaj użyłem majonezu z jogurtem, przede wszystkim, zęby obniżyć kaloryczność dania (majonez to prawie sam olej czyli bomba kaloryczna), bez utraty smaku. Jeżeli użyjemy dobrego jogurtu to może on jeszcze poprawić smak. Więcej smaku, mniej nadwagi!

To danie generalnie opiera się na połączeniu smaku słodkiego (porzeczka) kwaśnego (ogórek kiszony) ostrego (por) i białka (fasola) z tłuszczem (majonez) i cukrem (porzeczka) co jest mocno comford foodowym połączeniem https://rudekitchen.pl/co-jest-comfort-food i ewolucyjnie też połączenie słodkiego z tłustym i białkiem to jedzenie jakie bardziej nam smakuje.

WARTOŚCI ODŻYWCZE:

100 g sałatki (na majonezie z mojego przepisu, https://rudekitchen.pl/banalnie-prosty-i-tani-majonez-domowy majonezy mocno się różnią kalorycznością) to około 135 kalorii, 4 g bialka i 6 g tluszczu, 12 g węglowodanów i prawie 7g błonnika.

Porcja na zdjęciu to 270 g. 360 kalorii, 11 g białka, 16,8 tłusczu, 33 g węglowodanów i 19 g błonnika.

Wartości odżywcze podane orientacyjnie, na podstawie danych w aplikacji Fitatu, w tej apliakcji można też znaleźć przepis

SERWIS:

Podajemy z pieczywem, najlepiej oczywiście dużymi grzankami/tostami. Dobrze komponują się smakowo do tego pomidory, można użyć pomidorków koktajlowych (no ja akurat nie miałem a do sklepu 6 km i wyprawa na trzy godziny), dodać czegoś ostrego. U mnie to marynowany imbir do sushi ale można też marynowane chalapeno albo świeże chili

To co jest wspaniałe w sałatkach to ich dowolność. Jeżeli mamy dobry majonez czy jakiś sos sałatkowy to do sałatki możemy dać prawie wszystko a istniejący przepis bez końca modyfikować. Jednym z najklasyczniejszych, chociaż dość nowym, dań w kuchni polskiej jest sałatka jarzynowa. Podstawowa wersja jest modyfikowana w nieskończoność, w kuchniach polskich rodzin. Począwszy od proporcji. Sałatka jarzynowa to doskonałe danie do wykorzystania “zmęczonych życiem” i domagających się zjedzenia warzyw. Modyfikowany jest skład, nieraz na zasadzie “została mi ugotowana fasola”, nie mam co z nią zrobić”. To do sałatki.

I to jest taka najprawdziwsza i najlepsza kuchnia “zero waste”, jak to teraz jest modne. Nie ma żadnego zero waste. To kolejna bzdura, moda kreowana przez chciwych cwaniaków by wyciągnąć od was kasę na produkty ze śmieci i bezwartościowe warsztaty i podręczniki. Bezwartościowe, bo niepotrzebne i niepraktyczne. Statusowa zabawa klasy średniej w chipsy z obierek i wyprawy do sklepu na drugim końcu miasta, bo tam nie używają plastiku. Która to wyprawa zużywa więcej zasobów (tym bardziej że z reguły fani takich modnych bzdur poruszają się SUV-ami) niż plastikowe opakowanie z kaszą czy tofu.

Oczywiście marnowanie żywności jest zbrodnią nie tylko przeciwko środowisku ale i naszemu człowieczeństwu, jak i cała hiperkonsumpcja i konsumpcja statusowa (SUVy) ale żeby to ograniczyć nie potrzebujemy kolejnych produktów do konsumowania (warsztaty, książki i specjalne produkty z oznaczeniami “zero waste”) a zacząć myśleć w kuchni, zastanawiać się. Czy potrzebuję tej dużej paczki z promocji? A może chodzi o to żeby mnie zrobić w chuja i sprzedać mi coś czego i tak nie zjem, wypierdolę do śmieci a potem kupię następne i znowu do śmieci? Chwili zastanowienia jak i do czego mogę użyć tych zmęczonych życiem warzyw, resztki śmietany, ziemniaków jakie zostały z obiadu (na to wrzucę niedługo zajebisty przepis na kule ziemniaczane).

I właśnie sałatki, także zupy to doskonałe sposoby na to. Także sięgnięcie do mądrości przodków. Czyli do tego co robiły nasze mamy czy babcie kilkadziesiąt lat temu jeszcze. Ale najważniejszą rzeczą jest bycie kreatywnym w kuchni. Bo nie zredukujecie ilości marnowanej żywności, jeśli będziecie gotować ściśle według przepisów. Nawet jeżeli będą to przepisy na takie dania jak szwedzka pitty-panna, na którą pierwotny przepis brzmiał-weź resztki, pokrój w kostkę dodaj cebuli i usmaż na patelni.

I nie mówię o “gotowaniu intuicyjnym” (już sama nazwa jest głupia), intuicja to mit. Intuicja jest efektem “przygotowanego umysłu” (prepared mind perspective), zinternalizowanej wiedzy i doświadczenia w kuchni, dzięki któremu możesz jakby na autopilocie tworzyć dania z pozornie przypadkowych składników, bo na poziomie nieświadomym trwa proces myślowy o tym, co z czym i jak połączyć.

Żeby tego się nauczyć, nie można ograniczać się do gotowania z przepisów. Trzeba je zmieniać i rozumieć, coraz lepiej dlaczego to z tym a tamto z czym innym, to obsmażymy a to będziemy pomału redukować. Sąd zresztą umieszczam w moich przepisach te wszystkie wywody o reakcjach Maillarda czy dlaczego dodajemy do deseru sok z cytryny.

Otwarty i uczący się umysł to najważniejsza rzecz w kuchni. Prócz oczywiście kompetencji. Ale te właśnie taki umysł pozwala nam nabywać. Uczcie się i bawcie się tym co robicie w kuchni. Szczególnie jeśli to gotowanie.

U nas w gastro najlepszą motywacją do dobrej pracy jest dobry napiwek. jeżeli podoba ci się, to co piszę zostaw mi napiwek

Użyliśmy połowę zamarynowanej yuby i sojowiny,. Druga połowa została na sałatkę. Tę sałatkę.

Sałatki to znakomite oszczędne dania, które można zrobić z prawie wszystkiego, co domaga się zjedzenia lub wyrzucenia.

SKŁADNIKI:

połowa zamarynowanej weganiny z tego przepisu

50 g szczypioru z cebulką

50 g suszonej porzeczki (patrz WARIANTY)

100 groszku konserwowego

100 g pomidora

150 g majonezu

mielone glony

sok z limonki

słodziwo

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:

1. Yubę kroimy na 1-2 cm kawałki, sojowinę na paski.

2. Kroimy szczypior na plasterki, pomidory w kostkę.

3. W misce mieszamy weganinę, szczypior, pomidory, groszek porzeczkę i majonez. Dodajemy mielonych glonów około 1/3 łyżeczki. Dokładnie mieszamy

4. Odstawiamy na kilka godzin. W razie potrzeby doprawiamy glonami, sokiem z limonki i jakimś słodziwem

WARIANTY:

Suszoną porzeczkę zobaczyłem dzień wcześniej w sklepie i kupiłem zamiast żurawiny. Jeżeli uda się kupić to super, jeżeli nie to użyjcie żurawiny. A może uda się kupić np. suszone wiśnie? Można tez użyć rodzynek albo jakiś świeżych, słodkich owoców.

UWAGI:

Jak każda sałatka i ta jest trochę na zasadzie przeglądu spożywczego. Na co warto zwrócić uwagę improwizując takie sałatki?

Sos. Klasykiem jest oczywiście majonez. Ale też sos majonez-jogurt, sos z octu/soku z cytrusów i dobrego oleju.

Składnik węglowodanowy. Tu jest to ryż. W klasycznej polskiej sałatce jarzynowej ziemniaki, bywa tez makaron.

Składnik białkowy. Weganina, groszek i inne strączki, tofu, tempeh. Ciekawie w sałatkach wypadają różne tofu smakowe

Dużo różnych, świeżych, kiszonych, konserwowych warzyw.

Tak skomponowana sałatka zawiera makro i mikroskładniki i pomimo zawartości majonezu nie jest bardzo kaloryczna

SERWIS:

Podajemy jako osbne kompletne danie, ewentualnie na grzance czy jako element mezze

Sałatka to polski, arcypolski klasyk. Obecny od dziesięcioleci na stołach w święta, chrzciny, urodziny. I na wszelakich domówkach.

Historycy kuchni wywodzą nasza sałatkę jarzynową od moskiewskiej sałatki Olivier, stworzonej w 1860 roku przez Luciena Oliviera, szefa kuchni ekskluzywnej restauracji Hermitaż.

No tylko że nie. Chociaż tak.

Bo sałatka Oliwier to kapary, kawior, kaczka, mięso ryb… i ta sałatka rozpowszechniała się i zmieniała gruntownie skład. Z dania wykwintnego, z drogich, ekskluzywnych, wręcz statusowych składników, stała się daniem ludowym, z dostępnych cały rok warzyw korzeniowych i majonezu, jaki małym względnie kosztem można było w domu ukręcić (co jeszcze kilkadziesiąt lat temu było całkiem powszechne). Do sałatki szło to co było dostępne, co trzeba było zjeść, żeby nie zmarnować.

To ważna umiejętność w kuchni, komponowanie kolejnych dań i posiłków tak by wykorzystać to co zostało, resztki, żeby zużyć to co ma krótszy termin. Sałatki sosy, zupy, gulasze to tego typu dania jakie można komponować “na winie”: co się nawinie to do garnka.

Wymaga to rzecz jasna, pewnego doświadczenia, obycia w gotowaniu ale jest umiejętności jaka może zaoszczędzić nam dużo czasu i pieniędzy a dać do tego wiele przyjemnych chwil przy stole. Dzsiaj o nas czas wolny rywalizuje Netflix, Facebook, transmisja zawodów sportowych. Czasami warto te nowoczesne sposoby na spędzenie popołudnia zastąpić gotowaniem rodzinnego posiłku. Gotowanie to nie jest przykra konieczność, to świetny sposób spędzania czasu, relaksu i hobby. O wile bardziej praktyczne niż birofilia, deltiologia czy rozgrywki ekstraklasy. Dobrej zabawy w kuchni.

Możesz wyrazić uznanie i zachęcić mnie do kolejnych wpisów stawiając mi wirtualna kawę

Moje media społecznościowe

To dobry sposób na niemarnowanie żywności

SKŁADNIKI:

Szczypior 100 g

Pomidorki koktajlowe 150 g

Groszek z puszki 100 g

Tofu wędzone 200 g

Ananas 150g

Marynowane chili 100 g (dla smakoszy)

Sos (patrz niżej)

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:

Do sałatki poszło to co akurat miałem w lodówce i spiżarce. Punktem wyjścia był domagający się uwagi zapomniany szczypior i pomidorki koktajlowe, pokrojone na pół. Do tego poszedł groszek z puszki, ananas w kawałkach z puszki, wędzone tofu (równie dobrze sprawdzi się klasyczne ale też jakieś smakowe dadzą radę). Dodałem małe marynowane papryczki chili w całości, ile jeszcze miałem a kupiłem jakiś czas temu słoik 0.7 L takich papryczek.

WARIANTY:

Do takiej sałatki pasuje, w miejsce ananasa, polski klasyk czyli jabłko, można też dodać. np. czerwona fasolę zamiast groszku, dodać kiszone czy konserwowe ogórki.

Tu sałatka jest bez dodatku skrobiowego ale można dać ryż, ziemniaki, oczywiście jakieś inne warzywa korzeniowe, jak w klasycznej sałatce jarzynowej.

UWAGI:

Eksperymentuje ostatnio z sosem alternatywnym do majonezu i mniej kalorycznym. Trochę takiego sosu z jogurtu, musztardy, octu, cukru i oleju. Taki skład jak na majonez, ale na jogurcie i z niewielka ilością oleju, i ukręcone rózgą jak vinaigrette.

Sosu miałem trochę za mało do takiej ilości sałatki jaka mi wyszła i dodałem oleju konopnego i to wydaje się dobrym kierunkiem.

Oczywiście jak najbardziej możesz dodać do sałatki majonez, jeżeli potraktujesz go jak przyprawę i nie dasz kolosalnej ilości to też nie będzie to jakoś dramatycznie kaloryczne

SERWIS:

 Podajemy z dobrym pieczywem. Teraz kiedy robi się zimno doskonale będzie pasować chleb z tostera, patelni, grzanka. Jeżeli dodajemy dodatek skrobiowy taki jak np. ryż do sałatki to możemy zrezygnować z pieczywa.

Sałatki (ale wtedy lepsze są dobro krojone składniki) możemy też podawać na kromce chleba czy grzance. Na wierzchu kładąc jeszcze np. kawałek pomidora. Taką drobną sałatkę możemy dodać też do home made burgera jako jedna z warstw.

W Polsce oczywiście króluje, nieodmiennie, od lat sałatka jarzynowa, zwana niekiedy ziemniaczaną. Ale uwaga- niemiecka Kartoffelsalat to zupełnie inna potrawa, której podstawę stanowią ziemniaki pokrojone w plastry i doprawiane octem i majonezem.

Tak się ją robi w moim rejonie. Bo Kartoffelsalat ma chyba jeszcze więcej odmian niż polska sałatka świąteczna.

Ziemniaki chociaż w Europie od niedawna, zarówno w Polsce jak i w Niemczech upowszechniły się dopiero w drugiej połowie XVII wieku, stały się już lata temu ważną częścią kuchni ludowej. Wręcz podstawą diety biedoty. Jak w Irlandii gdzie w połowie XIX-ego wieku, zaraza która zniszczyła ziemniaka sprowadziła na kraj kilkuletni głód. Zmarło  1,5 mln Irlanczyków a 2 mln wyemigrowało, przy biernej postawie brytyjskiego rządu, traktującego Irlandię jak jedną z kolonii.

Analogia z głodem w Bengalu, wywołanym przez Churchilla, gdzie zmarło 3 mln hindusów,   jest tu oczywista. I Hołodomorem na Ukrainie. Żywność zawsze była narzędziem sprawowania władzy. Władza rodzi się na dnie garnka. Ten, kto rządzi żywnością, rządzi wszystkim. Bo bez żywności nic innego nie ma znaczenia.

Dzisiaj słychać, oskarżycielskie głosy, że Putin używa żywności jako broni.  Ale nie robi nic innego niż robili by przed nim inni. Kilkaset lat temu brano oblegane twierdze głodem. Zmieniła się skala, zmieniły się możliwości technologiczne.  Jak długo będą istniały państwa czy organizacje toczące ze sobą wojny tak długo żywność będzie w tych wojnach bronią.

System żywnościowy jest obecnie, paradoksalnie bardziej wrażliwy na zakłócenia niż w czasach obleganych zamków. Prócz pogody, nadal istotnej, doszły kwestie cen i dostępności energii elektrycznej, gazu, nawozów, maszyn rolniczych, transportu…

Graham Masterton znany najlepiej ze swoich horrorów, podjął próbę napisania “wielkiej, amerykańskiej powieści”. Próbę nieudaną, moim zdaniem ale ta próba, pod tytułem “Femine”, wydana po polsku jako “Głód” nabiera obecnie nowego znaczenia, nowej aktualności. Chociaż obecnie nie potrzeba ani zatruwania konserw trupim jadem, ani rozsiewania zarazy ziemniaczanej. Wystarcza cena gazu.

Rzeczywistość mówi sprawdzam rozmaitym żywieniowym ideologiom i sektom z zero waste na czele. A trochę po prostu sprowadza nas do normy. Taki nadmiar taniego jedzenia, jaki od lat jest w krajach Zachodu to ewenement w historii człowieka.

Ciekawa rzecz, że takie epizody już się w historii zdarzały. I źle kończyły. Stefan Bratkowski w swojej “Trochę innej historii Polski” pisze o dobrobycie  w Rzeczpospolitej w XV/XVI wieku, kiedy Polska odblokowała sobie handel morski, pokonując Krzyżaków  i stała się spichlerzem Europy. Potęga i bogactwo były tak powszechne, że uznane za normalne i oczywiste. Jak dla nas pełne półki sklepowe i pokój w Europie

 Jednym z celów jakie przyświecały powstaniu, wtedy jeszcze nie Unii a Wspólnocie Gospodarczej i sformułowanej na przełomie lat 50-tych i 60-tych Wspólnej Polityce Rolnej było zapewnienie Europie bezpieczeństwa żywnościowego. I tej polityce Unii rzeczywistość mówi obecnie sprawdzam.

Podoba Ci się ten przepis? Chciałbyś więcej tego typu materiałów? Możesz postawić mi wirtualną kawę (bez cukru, rzecz jasna)

SKŁADNIKI:
2-3 łyżeczki białego cukru
1 łyżka soku z limonki
1 łyżka soku z imbiru (opcjonalnie)
1 łyżeczka musztardy francuskiej
50 ml oleju konopnego

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:
Cukier, sok, musztardę mieszamy dokładnie rózgą w niewielkiej miseczce. Kiedy składniki się dokładnie połączą dolewamy pomału olej konopny, cały czas intensywnie mieszając rózgą. Wstawiamy na pół godziny do lodówki, żeby zgęstniał

WARIANTY:
Olej konopny daje piękny zielony kolor, ma tez bardzo charakterystyczny smak i modyfikując ten przepis warto pamiętać o tym by nie przesadzić z dodawaniem takich składników jak sok z cytrusów czy musztarda aby nie stłumić smaku oleum.
Podobnie jeśli chodzi o słodziwo, o ile zachęcam do używania syropów, ja w tej chwili mam przykładowo mniszkowy, jabłkowy i z pigwy (kupny niestety ale wyrywa z butów, polecam) to tutaj warto być ostrożnym bo jeżeli damy jakiś ciemny syrop to zepsuje nam kolor.. Dlatego tez zaznaczyłem, żeby używać białego cukru.

UWAGI:
Proporcje są dość umowne, sok może mię różną intensywność, podobnie musztarda, ważne jest aby uzyskać równowagę wszystkich smaków-kwaśnego, słodkiego, ostrego.

SERWIS:
Serwujemy na sałacie, roszponce, pięknie komponuje się na czerwonym pomidorze, na jakiś jasnych warzywach, fajny efekt uzyskamy też kapiąc nim na talerz.

Niezależnie od tego czy uznamy argumentacje Imć Zagłoby to warto jest spożywać takoż oleum jak i siemię konopne, pełne ci one są wszelakich dobroci, lepsze niż najprzedniejsza małmazyja. Aboim nienasycone kwasy tłuszczowe w obfitości wielkiej zawierają, takoż proteiny w zaiste doskonałym aspekcie i uladrują twoją cielesność. Tedy spożywaj je rado takoż do wieczerzy jako i rankiem, dodając do musli, pesto uprażone siemię takoz a oleum a vita twoja bujna i długa będzie.

Podoba Ci się ten przepis? Chciałbyś więcej tego typu materiałów?
Wesprzyj to co robię i ciesz się bonusami dla patronów bloga

Istnieje takie przedziwne i bardzo wykluczające pojęcie “branże kreatywne”. Nie jestem w stanie ogarnąć jak to jest, że jedne prace są kreatywne, a inne nie. Jestem wprawdzie tylko prostym garkotłukiem o bardzo małym rozumku ale w kuchni kreatywność jest jedną z najważniejszych cech, jeśli chcesz robić coś więcej niż mechaniczne odtwarzanie przepisów, co zazwyczaj daje, z różnych powodów, dość słabe efekty (tekst dlaczego tak jest, już w drodze)w

Improwizacja to ważna umiejętnośc nie tylko na scenie, w sprzedaży ale i w kuchni. Oczywiście potrzebujesz tez wiedzy jakie smaki do siebie pasują, jaki uzyskamy efekt stosując różne połączenia, techniki kulinarne. I doświadczenia. Ale te można nabyć, często szybciej i łatwiej niż Ci się to wydaje. Zawodowe gotowanie to sport ekstremalny ale uczy tego wszystkiego w szybkim tempie.

Uczy np. tworzenia takich specjałów jak ten winegret.

Prócz przepisów będę też wrzucał tez rozmaite sztuczki, techniki i zasady jak jak sobie ułatwić i usprawnić prace w kuchni, jak improwizować i jak łatwo poprawić swoje dania. Różne rzeczy jakich nauczyło mnie uprawianie „sportu ekstremalnego”

Ostatnio mam za dużo wolnego czasu. Na mnie działa to niezbyt dobrze, zwłaszcza w połączeniu z izolacją i niepokojem o bliskich w Polsce. Więc prócz oglądania seriali na Netfixie (aktualnie Community-cudowna komedia o problemach z emocjami i relacjami, polecam!) i grania na kompie (właśnie odkryłem F.E.A.R-świetne! ale możecie być zaskoczeni w co grywa weganin-buddysta) wyszukuje sobie różne zajęcia. Jednym było zbieranie kwiatków mniszka i zrobienie syropu. A jak już miałem gotowy syrop to zacząłem z nim szaleć w kuchni.

I jednym z efektów moich szaleństw jest smaczliwkowy winegret. I nie przejmuj sie jeżeli nie masz syropy z mniszka, bo chociaż ma on swój niepowtarzalny smak i aromat to można go czymś zastąpić w tym przepisie a kluczowy jest olejz avocado. Bo smaczliwka to piękna i niesłusznie porzucona polska nazwa avocado

SKŁADNIKI

Sok z połowy dużej pomarańczy (DUŻEJ, na zdjęciu sa małe bo duże wyszli a do sklepu 6 kilometry) (taka jak na zdjęciu to cała albo nawet półtorej)

1 łyżka syropu z mniszka

1 łyżka musztardy

110-150 ml oleju z awokado

PRZYGOTOWANIE:

Do miseczki wlej świeżo wyciśnięty sok z połowy dużej pomarańczy, dodaj pół łyżki syropu z mniszka i pół łyzki musztardy i ubijaj rózgą (odnosnik do filmu) aż składniki wymieszja sie na gładka masę o intensywnym smaku. Sprawdź na ile smak się nam balansuje testy ten vinegre wychodzi bardziej słodki niż kwaśny bo używamy pomarańczy. Mozesz dodać jesze trochę mniszka i musztardy.

Ale ważne też żeby nie przesadzić z musztardą, chodzi o to żeby smak musztardy właśnie taki nie wyszedł na pierwszy plan.

Dolewaj pomału olej z avocado, cały czas ubijając.

WARIANTY

Wariantów sosu winegret jest ilość ogromna. Osobiście bardzo lubię robiony na oleju arachidowym i occie kokosowym (tak wiem, tez byłem zdziwiony jak się dowiedziałem że jest ocet kokosowy).

W tym przepisie kluczowe znaczenie ma zastosowanie oleju z avocado który ma specyficzny smak. UWAGA: UZALEŻNIA! I niestety jest drogi. Najtaniej, dobry olej z Avocado można kupić w Lidlu, w cenie 20zł za 250 ml. Drogo ale i tak taniej niż gdzie indziej. I nie codzienne, ale czasami warto.

UWAGI

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA
Małe buraczki (krócej się gotują) ugotować w całości, bez obierania, na al dente i odstawić do ostygnięcia. Najlepiej jak buraczki stygną pomału,w wodzie w której się gotowały, wtedy jest je łatwiej obrać.

Buraczki zetrzyj na tarce o grubych oczkach albo w maszynce do tarcia warzyw,
Dodaj sok z limonki,
Dodaj syrop/cukier. W takiej ilości aby zrównoważyć limonkę ale surówka ma być bardziej kwaśna niż słodka
Odrobinę soli
Dodaj mleko kokosowe i wymieszaj.

WARIANTY DANIA:
W Niemczech bardzo popularne są (w Polsce do kupienia w Lidlu) buraczki już ugotowane, takich użyłem w w tym przepisie.
Ważne, żeby nie przegotować buraczków, mają byc lekko chrupkie, twarde, al-dente
Można też użyć do surówki buraków surówych, tez lepiej mniejszych (są delikatniejsze). Takie buraczki po starciu i dodaniu słodziwa trzeba odstawić na 15 minut, żeby zmiękły.

Limonka ma swój niepowtarzalny aromat, dlatego jest najlepszym rozwiązaniem dla tej surówki. Ale oczywiście można tez spróbowac cytryny czy pomarańczy. Z tym, że pomarańcza powinna być bardziej kwaśna niż słodka

Zamiast syropu z agawy można oczywiście użyć innego słodziwa czy to płynnego typu syrop daktylowy, klonowy czy jakiś słodzików (chociaż ja raczej nie przepadam i nie polecam, ostrożnym trzeba być zwłaszcza z ksylitolem, ktory u niektórych osób wywołuje biegunkę).
Ciekawy efekt mogą dawać syropy na bazie kwiatów mniszka czy bzu
Jeżeli używasz cukru, użyj brązowego, najlepiej muscavado, daje o wiele pełniejszy a nie tylko słodki, smak

A wchodziło tak dobrze, ze jedna z uczestniczek kursu, poprosiła mnie po kolacji o przepis. Malo co mi tak wielką przyjemność jak takie pytanie. To chyba jedna z rzeczy, jakie najbardziej kocham w gotowaniu-dawanie ludziom smacznego i zdrowego jedzenia, i ich wyrazy uznania. To moim zdaniem jest też coś, co odróżnia zawodowego kucharza od blogiera czy amatora-gotowanie nie dla siebie, nie dla swojego podniebienia i smaku a dla innych. Gdybym gotował dla mojego podniebienia i smaku to raczej mało kto byłby to w stanie zjeść, bo generalnie jestem generalnie, że nie ma rzeczy niesmacznych, są tylko takie do których dodano za mało pieprzy cayeńskiego i innych ostrych przypraw.

I jeszcze taka ciekawa rzecz, nie wiem czy to niemiecka specyfika czy taki zwyczaj utarł sie tylko w Milarepe Zentrum: unch składa się z dania głównego (wczoraj to było chili sin carne z quinoją i sałatą z ogórkiem i rzodkiewką plus dressing) a zupę jada się na kolację.

Dressing pomarańczowo cynamonowy

1. Do miseczki wlej oliwę

2. Ubijając „rózgą” dodaj świeżo wyciśnięty sok z pomarańczy i cytryny

cały czas ubijając dodaj:

3. Szczyptę soli

4 Cukier

5. Cynamon. Cynamonu nie za dużo, ma on być lekko odczuwalny bardziej jak cynamonowa nuta niż dominujący smak

Barszcz dla Lamy

1. Na grubych oczkach zetrzyj 2 buraki, marchew i pietruszkę. Objetościowo powinno być trochę więcej startych buraków niż marchewki i pietruszki razem

2. W garnku o grubym dnie (w takim garnku będzie się bardziej równomienrnie wszystko nagrzewać i nie przypalać, jeżeli nie masz takiego garnka, mozesz użyć dużej patelni) i wrzucasz na rozgrzany olej warzywa, smażysz na małym ogniu. Po paru minutach dodaj przyprawy (kumin, gałka muszkatółowa, pieprz), soczewicę (tak ok. łyżka na porcję), ziemniaki pokrojone w kostkę.

2. Po kolejnych kilku minutach doda koncentrat pomidorowy, ocet jabłkowy (lub sok z cytryny) i sos sojowy. Sos sojowy i koncentrat dadzą zupie smak umami.

3. Redukujesz płyn przez kilka minut cay czas mieszając.

4. Zalewasz wodą i gotujesz do miękkości soczewicy i ziemniaków, doprawiając do smaku solą, octem i cukrem (tak, żeby uzyskać zrownoważenie smaku kwaśnego i słodkiego